’s Morgens in alle vroegte (de eersten stapten al om 5.30 uur in Heverlee op de bus) reden meer dan 30 Flandriens naar Parijs met de bedoeling rond 10.30 uur de lichtstad te bereiken. 70 km voor Parijs sloeg echter het noodlot toe. De motor van de bus gaf de geest en gedurende meer dan vier uur mochten we het voorbijrazende verkeer bewonderen. Nooit gedacht dat er zoveel caravans in Nederland beschikbaar waren. Uiteindelijk brachten minibusjes en de gendarmerie ons naar een parking waar we van het lekkere zomerzonnetje konden genieten. Iedereen hield de moed er in en bleef er van overtyigd dat we de renners alsnog aan het werk zouden zien. Uiteindelijk arriveerde toch een ijlings opgeroepen vervangbus en na wat administratieve geplogenheden zette de vervangbus ons omstreeks 15.45 uur (net op tijd want een half uurtje voor de eerste doortocht van de renners) af aan de Arc de Triomphe. Die overwinning hadden we toch al gehaald.
Acht ronden moedigden we de renners aan. De meesten bleven ter hoogte van de triomfboog, anderen namen de metro naar een ander punt. Te horen uit de berichten van het thuisfront deden ze dat allen prima. Na de wedstrijd is het feest in Parijs echter nog niet gedaan. Want na de huldiging op het erepodium volgt er immers nog een parade van alle ploegen. Die maken dan elk afzonderlijk een ereronde op de Champs Elyséés. Ter hoogte van de Arc de Triomphe maakt men een laatste ploegfoto.
En wie stond net na de bocht strategisch opgesteld? Onze Flandriens. Niet minder dan vijf renners kwamen hen groeten en namen een leeuwenvlag mee op hun ereronde op de beroemdste laan ter wereld: Jurgen Roelandts en Sebastian Lang (agelost door Andre Greipel) van Omega Pharma Lotto, Thomas De Gendt van Vacances Soleil, de Gentse Amerikaan Tyler Farrar van Garmin (“voor mijn verongelukte vriend Wouter Weylandt”, zo zei hij ons) en Gianni Meersman van La Française des Jeux. Zo paradeerden er voor het eerst voor de ogen van tienduizenden wielerliefhebbers maar ook voor de talloze eretribunes vijf leeuwenvlaggen op de Champs Elysées.
Moe maar geestelijk (niet iedereen had de gelegenheid om iets te eten, het spektakel was te overweldigend) voldaan reden de Flandriens terug naar huis. Plannen smedend voor volgend jaar, maar ook al hun tweedaagse naar de Proms in Londen (10 en 11 september) voor te bereiden. Want dat blijft hun bedoeling: samen plezier maken en dat combineren met de Vlaanderen een plaatsje in de wereld te geven.
